Succesverhalen

Karin Popelier: “Ik heb echt goede vrienden gemaakt”

Beroep: Project Manager

Woonplaats: Merksem

Leeftijd: 49

 

Mij inschrijven voor Cook-or-eat was mijn beste beslissing van de jongste jaren. Acht jaar geleden kwam ik alleen te staan toen mijn man overleed. Mijn vrienden zijn bijna uitsluitend koppels, wat niet erg is, maar je voelt je toch vaak het vijfde wiel aan de wagen. Via deze etentjes heb ik op een ongedwongen manier fijne mensen leren kennen. Ik kan zelfs zeggen dat ik echt goede vrienden heb gemaakt. Wij zien mekaar ook buiten Cook-or-eat. Karsten zie ik zelfs elke week.

 

“Ik hoop opnieuw iemand te leren kennen in mijn leven waarmee ik mijn passie kan delen”

 

Ik kook graag en ben graag onder de mensen. Maar ik ben een autodidact. Ik heb geen kookcursussen of opleidingen gevolgd en ben een gewone ‘huiskok’. Meestal organiseer ik een etentje in het weekend want in de week heb ik daar geen tijd voor. Zo’n etentje vraagt toch wel wat organisatie. Ook al helpen de andere gasten je, de voorbereiding en verantwoordelijkheid ligt toch bij jou als organisator. Vroeger, toen mijn man nog leefde, verdeelden we de taken. Hij ontving het volk en deed de drank terwijl ik in de keuken stond. Dat mis ik dan wel op zo’n avond. Ik hoop opnieuw iemand te leren kennen in mijn leven waarmee ik mijn passie kan delen. Lukt dat via Cook-or-eat is dat meegenomen. Ik merk wel dat mannen het moeilijker vinden om zich in te schrijven om samen te eten met onbekenden. Maar voor mij is dit een succesformule. Toen ik twee jaar geleden naar mijn allereerste etentje ging, werd het meteen 5u ’s morgens!

 

Tekst: Ann Palmers

Foto: 

Karsten Stuer: “Ik herinner me nog mijn eerste etentje. Iedereen kende mekaar en ik kende helemaal niemand.”

 

Leeftijd: 41

Beroep: Deskundige vorming OCMW Antwerpen

Woonplaats: Antwerpen

 

 

 

Ik had mij vijf jaar geleden ingeschreven op de website van Cook-or-eat maar mijn profiel was eerder slapend.  Uiteindelijk organiseerde ik een etentje voor een oudejaarsavond maar er reageerde helemaal niemand. Een maand later probeerde ik nog eens. Ik herinner me die avond nog goed. De inschrijvingen liepen vlot binnen en in een wip was mijn etentje volzet. Zo enthousiast als ik was toen, zo nerveus werd ik plots de dag zelf, zodat ik nog snel een kameraad opbelde om me moreel te komen ondersteunen. Want ik besefte plots dat er die avond 7 volstrekt vreemde mensen rond mijn tafel  zouden zitten.  De mensen kwamen binnen en praatten uitvoerig met elkaar. Het was precies of ze elkaar allemaal al kenden en ik kende helemaal niemand van hen. Toen heeft Mieke De Langhe me gerustgesteld en gezegd: “Je moet niet zenuwachtig zijn. Wij helpen u vanavond en ook met de afwas.” Dat zal ik nooit vergeten. Toen wist ik: dit komt goed.

 

“Soms zijn de gesprekken diepgaand en soms vragen de buren of het wat stiller kan”

 

Het leuke aan Cook-or-eat is dat je nooit op voorhand weet hoe een avond zal verlopen. Soms heb je heel diepgaande gesprekken maar op een andere keer kan het zijn dat de buren komen aanbellen om te vragen of het wat stiller kan.  Ook de voorbereiding van zo’n etentje vind ik heel fijn. De avond zelf is meestal zo snel om dat ik me helemaal kan uitleven bij het maken van hapjes of gerechten. Ik volgde vroeger nog avondonderwijs in de hotel- en toerismeschool Spermalie en ondertussen leerde ik nog hier en daar bij op diverse workshops maar eigenlijk gaat het daar niet over bij Cook-or-eat. Het gaat over de gezelligheid en nieuwe mensen leren kennen. Ooit zou ik misschien wel eens iets bij mij thuis willen organiseren zoals een table d’hote. Maar als professionele kok moet je koken wat je klanten wensen en via deze formule maak ik waar ik zelf zin in heb. En ik kan er de avond zelf gezellig bij komen zitten!

 

Tekst: Ann palmers

Foto: